දානය පාරමිතාවක් ලෙස

ශාස්ත්‍රපති
මුතුකණ්ඩියේ සුනෙත්ත හිමි

අතීතයේ බරණැස් නුවර මද්දව නම් රජ කෙනෙක් තමන් ළඟ තිබූ ඉතා ම වටිනා දෙයක් දී දුන් දේ පිළිබඳ ආශාව අධික නිසා රෝගාතුර විය. රජුට ඇති වූ මානසික රෝගාබාධය සුවපත් කිරීමට ඖෂධවලින් හැකියාවක් නොමැති විය. එම නිසා රජ මාලිගාවේ මිදුලේ ක්‍රීඩා දැක්වීමක් සිදු කළේ ය. මෙම අවස්ථාවේ දී පුරුෂයෙක් විසින් අඟල් දෙතිසක් දිග තියුණු කඩුවක් ගෙන ගිලින ආකාරය රජුට පෙන්වීය.

මෙම සිදුවීම දැක්ක රජතුමා ඇමතියකුගෙන් අසන්නේ ලෝකයේ මීට වඩා තවත් දුෂ්කර දෙයක් ඇත්තේ ද යන්නයි.

මහ රජතුමනි, කඩුව ගිලීමට වඩා දුෂ්කර දෙයක් වෙත්නම් එය තමයි “යම් දෙයක් දෙමි යැයි කීම.“රජතුමා තවත් ඇමතිවරයකුගෙන් විමසන්නේ ඒ ඇමතිවරයා විසින් කී දෙයට වඩා තවත් දුෂ්කර දෙයක් තිබේ ද? යනුවෙනි.

“වස්තුව කෙරෙහි ලෝභය දුරු කොට යමක් දෙන්නට යොමු වන්නේ නම්, එය දුෂ්කර කාරණාවකි’ කීවේ ය. ඉන්පසුව රජු සමීපයේ සිටින බෝසත් සේනක පඬිතුමාගෙන් ම රජු මෙසේ විමසීය. පඬිතුමනි, ඉහත කරුණු දෙකට වඩා තවත් දුෂ්කර යමක් තිබේද?

“මහ රජතුමනි, මිනිසුන් විසින් දානය විවිධාකාර විදිහට දෙනු ලබයි. නමුත් තමා සන්තක දේ දන් දීලා දුන් දේ ගැන පසුව තැවෙන්නේ නැති නම් ඒ දුෂ්කර කරුණක් වන්නේ ය. රජතුමා ඒ අසා මෙසේ සිතයි. මම මේ මොහොත දක්වා දුෂ්කර කරුණු දෙකක් ම සම්පූර්ණ කොට ඇති බැවින් තුන් වැනි කාරණාව ද සම්පූර්ණ කළ යුතු ම යි. එම නිසා මා වැන්නකු දුන් දේ ගැන ශෝක කිරීම ඉතා ම නුසුදුසු යැයි සිතේ ශෝකය දුරු කර ගත්තේ ය.

සසර දුකින් මිදී ලබන ශාන්ත නිවන බලාපොරොත්තුව සිදු කරන්නා වූ කුසලයෝ පාරමිතා නම් වේ. තුන්තරා බෝධියෙන් එක්තරා බෝධියක් පතා පාරමි පුරන්නා වූ සත්පුරුෂයෝ බෝධිසත්ත්ව යන නමින් හඳුන්වනු ලැබේ. අපගේ ගෞතම නම් වූ මූනීන්ද්‍රයන් වහන්සේ සාරාසංඛ්‍ය කල්ප ලක්ෂයක් වූ අතිදීර්ඝ කාලයක් දස පාරමිතා පූරණය කොට සම්මා සම්බුද්ධත්වයට පත්විය.

දාන, සීල, නෙක්ඛම්ම, ප්‍රඥා, වීර්ය, ඛන්ති, සච්ච, අධිට්ඨාන, මෙත්තා, සහ උපේක්ඛා පාරමිතා යනුවෙනි.

එයින් එක් එක් පාරමිතාව පාරමිතා ය, උප පාරමිතා ය, පරමාර්ථ පාරමිතා ය යන භේදයෙන් තුන් වැදෑරුම් වීමෙන් පාරමිතා තිසක් වේ. දස පාරමිතා අතරින් පළමු වැන්න සහ ප්‍රධානතම පාරමිතාව දාන පාරමිතාව යි. අප බෝසතාණන් වහන්සේ සියලු බුදුවරයන් වහන්සේ ගිය මාර්ගය අනුව බුද්ධකාරක ධර්මයක් ලෙස මුලින් ම පූරණය කරන්නට යෙදුණේ දාන පාරමිතාව යි. දාන පාරමිතාවේ ප්‍රභේද මෙසේ ය. තමා සන්තක දූ පුතුන් රන්, රිදී, මිල මුදල් , ආහාරපාන ඇඳුම් පැළඳුම්, ඉඩකඩම්, යාන වාහන, භෞතික සම්පත් පරිත්‍යාග කිරීම දාන පාරමිතාව නම් වේ.

තම ශරීරයේ අවයව ලේ, මස්, ඇස්, වකුගඩු ආදි අංග අනුන් වෙනුවෙන් පරිත්‍යාග කිරීම දාන උප පාරමිතාව යි.

බුදු බව පතා, සත්‍ය අවබෝධ කර ගැනීම වෙනුවෙන් සිය ජීවිතය ද දන් දීම දාන පරමත්ථ පාරමිතාව වේ.

බෝධිසත්ත්වයන් වහන්සේ දාන පාරමිතාව උපරිමයෙන් ම සම්පූර්ණ කළ ආකාරය පැහැදිලි කිරීමට ඇති උතුම් උදාහරණය වෙස්සන්තර ජාතක කතාව යි. මෙහිදී උන්වහන්සේ දාන පාරමිතාව, උප පාරමිතාව සහ පරමත්ථ පාරමිතාව යන තුන ම සම්පූර්ණ කළ සේක.