ශ්රී බුද්ධ වර්ෂ 2569 ක් වූ අධි වෙසක් අව අටවක පෝ දා 2026 මැයි 09 සෙනසුරාදා
[UNICODE]
මුල් පිටුව | බොදු පුවත් | කතුවැකිය | බෞද්ධ දර්ශනය | විශේෂාංග | වෙහෙර විහාර | පෙර කලාප | දහම් අසපුව | දායකත්ව මුදල් | ඊ පුවත්පත |
කොරතොට රාජමහා විහාරයීය සම්බුද්ධ ප්රතිමා වහන්සේ සේයාරුව - පසිඳු මිහිරාන් රැටියල
මැයි 09 සෙනසුරාදා අ.භා. 02.01න් අව අටවක ලබා 10 ඉරිදා අ.භා. 03.03න් ගෙවේ. 09 සෙනසුරාදා සිල්
අව අටවක
මැයි 09
අමාවක
මැයි 16
පුර අටවක
මැයි 23
පසළොස්වක
මැයි 30
මිනිසුන් අවස්ථා පහක් හමුවේ අසත්ය පවසන බව මජ්ඣිම නිකායේ සාල්යෙයක සූත්රයේ දී පෙන්වා දේ. එනම්, සභාගතො - සභාවක දී, පරිසගතො - ගමෙහි පිරිසක් මැද දී, පූග මජ්ඣගතො - රැකියා කරන අය අතර දී, ඤාති මජ්ඣගතො - නෑයන් මැද දී, රාජකුල මජ්ඣගතො - රාජ සභාවේ දී යන ස්ථානවලට යම් ගැටලුවක් හෝ නඩුවක් හෝ සඳහා සාක්ෂි දීමට කැඳවූ කල්හි, කැඳවනු ලැබූ තැනැත්තා විසින්, දන්නා දෙයට නොදන්නා බව ප්රකාශ කිරීම. (ජානං වා ආහ න ජානාමි) නොදන්නා දෙයට දන්නා බව ප්රකාශ කිරීම. (අජානං වා ආහ න ජානාමි), නොදුටු දෙයට දුටු බව කීම. (අපස්සං වා පස්සාමි) හා දුටු දෙය නුදුටු බව කීම. (පස්සං වා ආහ න පස්සාමි) යනාදී ලෙසින් බොරු සාක්ෂි දීම හඳුනාගෙන තිබූ බව පැහැදිලි ය. කෙනකු එසේ කරනුයේ කරුණු තුනකින් එකක් මඟින් මෙහෙයවීම මත බව සාල්යෙයක හට බුදුරදුන් පෙන්වා දේ. ඒවා නම්, තමාගේ ගැලවීම පිණිස (අත්ත හේතු), අන් කෙනකුගේ ගැලවීම පිණිස (පර හේතු) හා පගාව බලාපොරොත්තුවෙන්. මෙහි දී සුළු හෝ දෙයක් බලාපොරොත්තුවෙන් බව (ආමිස කිඤ්චික්ඛ හේතු) පෙන්වා දී ඇත.දැන දැන ම බොරු කීම මෙහිදී සිදු වේ. මෙයින් පැහැදිලි වන කරුණක් නම් අසත්ය හා බොරු සාක්ෂි අතර සමීප සම්බන්ධතාවයක් පවතින බව ය. ඒ බව තවත් ප්රත්යක්ෂ වනුයේ වසල සූත්රයේ සඳහන් වන (සක්ඛි පුට්ඨො මුසාබ්රෑති) ප්රකාශයෙනි. එනම් සත්යය නම් බොරු සාක්ෂි දීමෙන් වැළකීම යි. වරක් ත්රිවේද පාරප්රාප්ත කාපටික නම් තරුණ බමුණෙක් බුදුරදුන්ගෙන් විචාරණුයේ “ගෞතමයෙනි, අප පැරණි බමුණු පඬිවරුන් විසින් ත්රිවේදාගත මන්ත්ර පිළිබඳ පවසනුයේ මෙයම සත්යය බවත්, අන් සියල්ල හිස් (අසත්ය) බවත් ය. මෙම මතවාදය පිළිබඳ බුදුරදුන්ගේ අදහස කුමක්දැයි හේ විමසා සිටී. ‘භාරද්වාජයෙනි,මෙම අදහස තුළ දී මෙය ම සත්යය බවත්, අනෙක්වා හිස් යැයි පවසන එක ද බමුණෙක් හෝ සිටින්නෙහිදැ යි විමසා සිටි අතර, එසේ කිසිවකු නොමැති බව කාපටික බමුණු තෙම පිළිවදන් දේ. එසේ නම් මෙම මතවාදය පිළිබඳව දන්නා හත්වැනි පරම්පරාව තෙක් යම් ආචාර්ය ප්රාචාර්යාදී බමුණෙක් සිටින්නේදැ යි විමසා සිටියහ. එසේ කිසිවකු නොමැති බව හේ පිළිවදන් දුන්නේ ය.
ඕනෑම ආගමක් සම්බන්ධයෙන් ඊට අදාළ පුද පූජා සහ ඇදහිලි ක්රම විශේෂයක් දක්නට ලැබේ. එම පුද පූජාවලට මූලික වන්නේ භක්තිය යි. බුදු සමය සර්වබලධාරී දෙවියන් බැහැර කරන අදේවවාදී ධර්මයක් වුවත්, බුදුරජාණන් වහන්සේ වටා නිර්මාණය වූ පුද පූජා සම්ප්රදායයක් ගොඩනැඟී ඇති බව පැහැදිලි ව සඳහන් කළ හැකි ය. බුදු සමයේ මූලික ඉගැන්වීම්වලට අනුව නම්, පුද පූජා සහ වන්දනා මඟින් විමුක්තිය ලබාගත නොහැකි ය. ලෝකයේ පවත්නා යථාර්ථය හෙවත් දුක අවබෝධ කර ගෙන, එය නැති කිරීම සඳහා තමන් විසින් ම ප්රතිපත්ති පුරා, විමුක්තිය ලබාගත යුතු ය යන්න, බුදුරජාණන් වහන්සේගේ අනුශාසනය යි. ත්රිපිටකයට අයත් ධම්මපදය, සුත්ත නිපාත වැනි ග්රන්ථවල වන්දනා, පුද පූජා ආදිය කෙරෙහි විශ්වාසය ලැබීම ගැන දී තිබෙන්නේ ඉතාම අල්ප තැනකි. ගස් කොළන්, ආරාම, චෛත්යය ආදියෙන් පිහිට ප්රාර්ථනා කිරීම උතුම් සරණක් නො වන බවත්, එමඟින් දුක් කෙළවර කර ගත නොහැකි බවත්, ධම්මපදයෙහි සඳහන් වේ. එසේම හුදෙක් තමන්ගේ රූපකාය වෙනුවෙන් ගෞරව භක්තිය දැක්වීම අර්ථවත් ක්රියාවක් නො වන බවත්, බුදුන් දැකීමට නම් ධර්මය අවබෝධ කරගත යුතු බවත් උන්වහන්සේ වෙත ඉමහත් භක්තියක් දැක්වූ වක්කලී නම් භික්ෂූන් වහන්සේට බුදුරජාණන් වහන්සේ පැහැදිලිව ම ප්රකාශ කර ඇත. මූලික ඉගැන්වීම් සහ ප්රථමයෙන් පැවති තත්ත්වය කුමක් වුවත් බුදුරදුන් ජීවමාන කාලයෙහි ම බුද්ධ වන්දනාව ආගමික අවශ්යතාවක් වශයෙන් තහවුරු වූ බව පාලි ත්රිපිටකයට අයත් නිකාය ග්රන්ථවලින් ම සාධක ඉදිරිපත් කළ හැකිය. ධම්ම පදයෙහි ම එන ප්රකාශයකට අනුව ‘පූජාවට සුදුසු වූ ප්රපඤ්චයන් ඉක්මවා ගිය, ඉක්මවාලූ ශෝක පරිදේවයන් ඇති බුදුවරයන් ද නොහොත් බුදු සව්වන්ද යමෙක් පුදා ද නිවුණු සිත් ඇති මර බිය රහිත වූ එබඳු පුද්ගලයන් පුදන්නහුගේ පින මේ මෙතෙකැයි ගණින්නට කිසිවකුට නොහැකි ය යි දක්වා තිබීම ඒ සඳහා පැහැදිලි නිදසුනකි.
නීරෝගිකම සෑම මනුෂ්යයකුට ම අවශ්ය බව කිවයුත්තක් නො වේ. ලෙඩක් වූ විට එයට ප්රතිකාර කරන්නට වෛද්යවරයන් සිටිය යුතු ය. ආරෝග්යශාලා ද තිබිය යුතු ය. නීරෝගි වීම් සඳහා වෛද්යවරුන් වැඩි කිරීමත්, ආරෝග්යශාලා විවෘත කිරීමත්, හරියට හේතුව තිබිය දී ඵලය නැති කිරීමට උත්සාහ කිරීමක් වැනි ය. අප අතර ඇති රෝගයන්ගෙන් වැඩි කොටසක් අපේ ම වරදින් සැදුණු බව ඒ ගැන කල්පනා කළොත් තේරී යයි. එදිනෙදා පැවැත්ම ගැන සමාජය කිසිම සැලකිල්ලක් නො දක්වයි. විශේෂයෙන් ම ක්ෂය රෝගය, මහාමාරිය, වසූරිය, පැපොල, සරම්ප වැනි රෝගයන් පැතිරී යන්නේ අපේ නො සැලකිල්ල නිසායි. මනුෂ්යයාට නීරෝගිකම තරම් වටිනා දෙයක් නැති බවට ආරෝග්යා පරමා ලාභා යනුවෙන් බුදුරජාණන් වහන්සේ වදාළහ. එපමණක් නොව ත්රිපිටකයේ නොයෙක් තැන්වල සෞඛ්යය රැක ගන්න විධි ද සඳහන් කොට තිබේ. උන්වහන්සේ මේ සඳහා විනය නීති රාශියක් ද පැනවූහ. බෞද්ධ සාහිත්යයෙහි විසිරී පවත්නා ඒ නීති හා අදහස් එක්රැස්කොට ගෙන මෙහි පළ වන්නේ ය. ප්රධාන වශයෙන් මානසික රෝග සහ ශරීරික රෝග. මේ ආකාරයට රෝග කොටස් දෙකක් ඇත්තේ ය. මේ දෙවර්ගයේ ම රෝගයන්ට ප්රතිකාරත්, ඒවා වළක්වා ගන්නා ක්රමත්, බෞද්ධ සාහිත්යයෙහි ප්රකට ය. මානසික රෝග විවිධ වෙයි. දැනට ප්රකට මානසික රෝගවලට පමණක් පිළියම් කරන වෛද්ය ක්රම හා ආයතන ද ඇත්තේ ය, එහෙත් සැඟවුණු එබඳු රෝග මිනිස් සිත්වල කිඳා ගොස් සිටින අය සියයට හතලහක් පමණ විය හැකිය. මේ මානසික රෝග වරින්වර මතු වීම නිසා බය, තැතිගැන්ම, තිගැස්සීම ඇති වේ. බුද්ධ වචනය අනුව නම්, පුහුදුන් සෑම පුද්ගලයකු ම මානසික රෝගියෙකි. අපි එතරම් ගැඹුරට ම නො බසිමු. මානසික රෝග සෑදීමේ ප්රධාන හේතුව පරිසරය හා වැරදි කල්පනාවයි. මේ රෝග වළක්වාගන්නා ක්රම සූත්ර පිටකයෙහි නොයෙක් තැන්වල සඳහන් වී ඇත්තේ ය. මෙහි සඳහන් වන්නේ ශාරීරික සෞඛ්යය රැක ගන්නා විධියයි. නීරෝගි ජීවිතයක් ගත කරන්නට සතුටු සෑම මනුෂ්යයකු ම පිරිසුදු ජලය පාවිච්චි කළ යුතුයි. ජලය පිරිසුදුව තබා ගැනීමට අවශ්ය බව බෞද්ධ සාහිත්යයෙහි සඳහන් වන්නේ ය. භික්ෂුන් වහන්සේගේ පාවිච්චිය සඳහා පෙරහන් කඩක් බුදුරජාණන් වහන්සේ අනුමත කළහ.
ලෝකයට මෙත් සිතින් සාමයේ පා ගමන
බලංගොඩ මහින්ද නාහිමිපාණෝ ප්රධාන සංඝනායක පදවි ලබති
අමෙරිකාවේ බුදු දහම ස්ථාපිත කිරීමට තවත් මං පෙතක්
මහනායක ධුරයෙන් පිදුම් ලැබූ වල්පොල විමලඥාන නා හිමියෝ
කොබවක විමලධම්ම නාහිමියෝ උප ප්රධාන සංඝනායක ධුරයෙන් පිදුම් ලබති
කනංකේ විමලඤාණ මාහිමියන්ගේ තෙමස් පූර්ණ ගුණ සැමරේ
කුලදරුවන් දෙදෙනෙක් පැවිදි බිමට
ඉතිරිය»
සුවපත් මනසක් සුවබර දිවියක්- 51 කොටස: මෛත්රිය වැඩීමේ උත්සාහය අත්හරින්න එපා
සිත සිතෙන් ම රකින්න
සම්බුදු දහමට අනුව ජීවයේ සම්භවය
නායකත්වයට ප්රඥාව
මවුපිය ගුණ වරුණ
මනරම් කඳුමුදුනක සුපසන් පුදබිම කොරතොට රාජමහා විහාරය
© 2000 - 2026 ලංකාවේ සීමාසහිත එක්සත් ප්රවෘත්ති පත්ර සමාගම සියළුම හිමිකම් ඇවිරිණි. අදහස් හා යෝජනා: [email protected]
අව
අටවක
අමාවක
පුර
අටවක
පසළොස්වක
