ශ්රී බුද්ධ වර්ෂ 2569 ක් වූ වෙසක් පුර පසළොස්වක පෝදා 2025 මැයි 12 සඳුදා
[UNICODE]
මුල් පිටුව | බොදු පුවත් | කතුවැකිය | බෞද්ධ දර්ශනය | විශේෂාංග | වෙහෙර විහාර | පෙර කලාප | දහම් අසපුව | දායකත්ව මුදල් | ඊ පුවත්පත |
බමුණුගෙදර සන්තුස්සකෝ ආශ්රමයේ බුද්ධ ප්රතිමා වහන්සේ
සැප්තැම්බර් 10 බ්රහස්පතින්දා පූ.භා. 10.37න් අමාවක ලබා 11 සිකුරාදා පූ.භා. 09.00න් ගෙවේ. 10 බ්රහස්පතින්ද සිල්
අමාවක
සැප්තැම්බර් 10
පුර අටවක
සැප්තැම්බර් 18
පසළොස්වක
සැප්තැම්බර් 25
අව අටවක
ඔක්තෝබර් 03
සම්මා සම්බුදු රජාණන් වහන්සේ පහ දා වදාළ දානමය පින්කමක් සිදුකිරීමේ දී දන් දෙන දානපතිතුමා (දායක පක්ෂය) සීලවන්ත ව සිටීම එම දානය මහත් ඵල වීමට හේතු වන එක් අංගයක්. දන් දෙන දායක පින්වතුන් තම තමාට අයත් නිත්ය ශීලයක හෝ, ගිහි පින්වතුන් වශයෙන් නම් පංචශීලයේ හෝ, අධිශීල සංඛ්යාත උපෝසථ අටශීලයේ හෝ දස ශීලයේ හෝ පිහිටා ගෙන එම දන් පින්කම් සිදුකරනු ලබනවා නම්, ශීලයේ පිහිටා දෙනු ලබන දානය නොවරදවා ම මහත් ඵල මහත් ආනිශංස ගෙන දෙන පින්කමක් බවට පත් වෙනවා. දානමය පින්කම මහත්ඵල වීමට අවශ්ය වන ඊළඟ කරුණ නම්, දානය පිළිගනු ලබන ප්රතිග්රාහක පක්ෂය ශීලවන්ත වීම. චිත්ත සන්තානය ප්රසන්න වීම. කර්ම ඵල විශ්වාස කිරීමේ නුවණින් යුක්ත වීම. මේ කරුණු අතරින් සම්පාදනය කළ යුතු කරුණු තුනයි අපට අවශ්ය වන්නේ. ඒ මොනවා ද? දාන වස්තුව ධාර්මිෂ්ඨ කර ගැනීමත්, චිත්ත සන්තානය ප්රසන්න කර ගැනීමත්, නිරන්තරයෙන් ම ඤාණ සම්ප්රයුක්ත ව එම කුසල ක්රියාවල යෙදීමත් යන තුන යි. වස්තුව ධාර්මිෂ්ඨ වීම ගැන අමුතුවෙන් සිතන්න අවශ්ය නැහැ. දානපතිතුමා ශීලවන්ත නම්, ධාන වස්තුව පරම ධාර්මිෂ්ඨවයි උපයා සපයා ගනු ලබන්නේ. එබැවින් ධාර්මිෂ්ඨ දාන වස්තුව එයින් ම සම්පූර්ණයි.
මේ මිනිස් සමාජයේ දිවි ගෙවන අයගේ ස්වභාවයන් විවිධ යි. විෂම යි. සමාජය පසෙකින් තබා තනි පවුල් ඒකකයක් ගැන විමසා බැලුවත් එකිනෙකා තුළ තිබෙන්නේ විවිධත්වයක් වගේම විෂමතාවක්. ඒ තනි පවුල් ඒකකයත් බෙදා වෙන් කර, තනි තනියෙන් අප ගැන බැලුවත් විවිධ වූ, විෂම වූ ස්වභාවයන් තමා මොහොතින් මොහොත අප තුළ තිබෙන්නේ. එකම කරුණ සම්බන්ධයෙන් අවස්ථා දෙකක දී අප දක්වන ප්රතිචාර වෙනස් වන්නේ ඒ විවිධ විෂමභාවය නිසයි. යම් වෙලාවක දී අප වැස්සට කැමතියි. තවත් වෙලාවක දී ඒ වැස්ස ගැන ම අප තුළ නුරුස්නා ස්වභාවයක් උපදිනවා. වෙලාවක දී අප අපේ සමීපතමයන්ට අතිශයින් ම හිතවත්. තවත් වෙලාවක දී අපට සමීපතමයන් ගැන පවා නුරුස්නාභාවයක් උපදිනවා. අප සහ සෙසු ලෝකයා අතර ගනුදෙනුවේ ස්වභාවය හැම විට ම තීරණය වෙන්නේ අපේ චිත්ත ස්වභාවය අනුවයි. දියෙන් ගොඩ දැමූ මාළුවෙක් වගේ සැලෙන සිතක් සහිත වීම නිසයි අප කා තුළත් විවිධ වූ, විෂම වූ ස්වභාවයන් ප්රකට වන්නේ.
එකමත් එක කාලයක දඹදිවට දැඩි නියඟයක් හට ගත්තා. තණ කොළ වේළිලා මැරිලා ගියා. පොඩි පඳුරුත්, ලොකු පඳුරුත්, පොඩි ලොකු ගස්වැල් මලානික ව වියළී ගියා. කුඩා සතුන්ගේ සිට මිනිස්සු දක්වා ම කෑම වගේම වතුරත් නැති වෙන්න පටන් ගත්තා. කුසගින්නෙන් පෙළෙන හැමෝම වතුර තියෙන තැන් හොයන්න පටන් ගත්තා. මේ විදිහට මිනිසුනුත්, තිරිසන් සතුනුත් කෑම බීම හොය හොයා ඇවිද ගියා. මේ කියන්න යන කතාව එහෙම එකතු වුණ තුන් දෙනෙක් ගැනයි. ඒ ගිරවෙක්. නාගයෙක් සහ මනුෂ්යයෙක්. ඉස්සෙල්ලා ම වතුර හොයාගෙන කැලෑවට ගොඩ වුණේ මනුෂ්යයායි. ඔහු කෑම බීම සොයමින් මහා වනාන්තරයේ ඇවිදින කොට මොහුට දකින්න ලැබෙනවා දිරා ගිය විශාල ගහක්. එතැනට ගොඩවුණාම දකින්න ලැබෙනවා අඩි හැටක් පමණ ගැඹුරු වළක්. වතුර ටිකක් තියෙනවා දැක්කා. පිපාසය ඉවසා ගන්න ම බැරි තැන ඒ වළට බැස්සා. හැබැයි ඇතිතරම් වතුර බීවාට පස්සේ ආයෙත් වළෙන් ගොඩ එන්න පුළුවන් වුණේ නෑ. කඹය කැඩී ගියා. ඒ නිසා රාත්රිය මේ වළේ ම ගත කළා.
ඉතිරිය»
ඉවසීමේ ශක්තිය හා සූදානම් ශරීරය
පන්සිල් හා ජීවිතය
සිතේ සොම්නස උපදවන ධර්ම
විනය ශාසනයේ ආයුෂය යි
බුදුරුවගල පුදබිම වරුණ
© 2000 - 2026 ලංකාවේ සීමාසහිත එක්සත් ප්රවෘත්ති පත්ර සමාගම සියළුම හිමිකම් ඇවිරිණි. අදහස් හා යෝජනා: [email protected]
අමාවක
පුර
අටවක
පසළොස්වක
අව
අටවක
